Competitie met hindernissen

Competitiewedstrijd met hindernissen

Het is zaterdagmorgen 23 april. Echt zo’n mooie rustige gezellige zaterdagochtend met de weekend LC en lekker brood. Rond half tien een telefoontje van schoondochter Rita. Aldert is ziek en kan morgen mogelijk niet mee naar de bekerfinale Feyenoord-Utrecht. Ze hebben 4 kaartjes gewonnen van VI. Of pake dan eventueel mee wil (met de kleinkinderen). Natuurlijk.  Prachtig toch.

Ik zet eerst het water op om me te scheren maar dan gaat de telefoon. Het is ongeveer kwart voor tien. Harre aan de lijn. Hij komt net terug van een reis uit Zuid-Amerika maar aan zijn stem hoor ik al dat hij niet fit is. Het loopt hem dun door de broek. Niet omdat hij angst heeft voor de tegenstander van vanmiddag maar omdat hij ziek is. Hij meldt zich af voor de competitiewedstrijd van vanmiddag tegen Oosterwolde. Ik krijg van hem het (geheime) 06 nummer van Kees de Koning, die wil vast wel invallen. Mag eigenlijk niet zeg ik, want Kees heeft deze week al gespeeld.

Ik ga bellen en Afke gaat ook namen noemen van mogelijke invallers. Eerst Huib Ellemers, die is wel vaker bij ons ingevallen. Geen contact op zijn thuisnummer en ook geen contact op zijn mobiel. Boodschap ingesproken. Dan Corneel Timmermans, want die heeft deze week niet gespeeld en is dus speelgerechtigd. Geen gehoor, dus boodschap ingesproken. Dan Kees de Koning, dan regelen we dat wel met de tegenstander  dat hij deze week al gespeeld heeft. Helaas, Kees is vanmiddag niet beschikbaar. Had graag gewild.

Dan de zaterdagteams langs. Henk Nijland, neemt niet op. Dat valt tegen, onze voorzitter is toch altijd wel bereikbaar? Marc van der Meulen is er wel. Zij hebben geen speler over. Hans Postma is geblesseerd en Pieter Bult is er nog niet klaar voor zegt Marc. Bellen met de familie Spoelstra. Inge vertelt dat Willem momenteel in Sneek speelt met zijn team maar dat ze geen speler over hebben. Dan team Dirk Slot. Dirk vertelt mij dat ook zij geen speler beschikbaar hebben. Hij biedt mij nog wel twee kaartjes aan van de voorstelling op die avond van Alex Roeka, een hele goede zanger. Wordt mij wat te druk maar wel leuk dat hij dat aanbiedt. Dan toch nog maar ons teamlid Koos Nederhoed benaderen. Hij moet vandaag werken bij zijn bedrijf Examentraining en is afgelopen woensdag geblesseerd geraakt. Misschien kan hij toch nog spelen. Ik krijg Cora een de lijn die om 11.00 uur naar Sneek gaat en het aan Koos zal voorleggen.

Dan stap ik over naar de teams die deze week al gespeeld hebben. Ik bel de familie Quarré. Ik hoor een stem opnemen met …ine. ‘Is het Martine of Eline’, vraag ik. Het is Eline. Heit is op het voetbalterrein. Ik krijg zijn 06. Hein is onderweg naar huis en zit op de fiets. Helaas, hij moet vanmiddag met de volleybalmeiden rijden. Hein denkt mee en ik hoor de stem van Martine op de achtergrond. ‘Zit Martine bij je achterop?’, vraag ik. Neen is inmiddels thuis gekomen. Jeroen wordt waarschijnlijks niks, heeft veel drukte met zijn verkering. Erwin Kenter, is dat wat? Natuurlijk, ik krijg het 06 nummer van Hein en bel Erwin Kenter. Geen gehoor. Toch Jeroen Brink geprobeerd. Niet bereikbaar, ik spreek een boodschap in. Dan Arno Bos gebeld. Helaas is hij ziek. De volgende is Henk Haanstra, kan niet weg, vrouw is ziek. Jan Snoek is ook niet bereikbaar.

Ik zet eerst het water maar weer op om me te scheren want het is er nog niet van gekomen.

Pieter Talsma gebeld maar neemt niet op. Dan op zoek naar Rudmer Bootsma, de nummers haal ik uit ons clubblad. R. Bootsma, voicemail,  boodschap ingesproken. Binnen één minuut belt Rixt terug. Ik heb haar gebeld? Oh ja, dat is ook een R. Bootsma. Ze is op weg naar Terschelling naar de familie. Rudmer is er al en kan niet spelen. Wiebo Buikstra gebeld. Staat op het punt weg te gaan en is pas morgen weer terug. Wijst me op Johan Kaptein. Helaas, ook hij moet vanmiddag rijden met de volleybaldames. Wijst me op Wiebo, ja maar die heb ik net al gebeld. Janco Schraa is 10 jaar geleden ook al eens eerder ingevallen in de wedstrijd tegen Oldemarkt. Daar bewaren we goede herinneringen aan. Helaas, Janco is aan het behangen en kan er natuurlijk niet zo maar mee stoppen. ’Is Wiebe Tjitte de Boer misschien een optie’, zegt de meedenkende Janco. Helaas, hij is vanmiddag bezet. Ik bel met John Kroon. Is in een winkel in Sneek en is daar wel bereikbaar op zijn 06. Helaas, geen gehoor. Ik spreek een boodschap in.

Ik zet mijn scheerwater maar weer eens op, het was inmiddels weer  lauw geworden.

Corneel belt terug. Helaas, hij is bezig met de kettingzaag maar er ligt nog veel hout, dus het wordt vanmiddag niks. Mijn teamlid Cor de Jong gebeld en hem ingelicht dat we maar 3 man hebben. Of hij ook weet of Auke vanmiddag kan spelen. Neen, die is weg en ook nog geen 35 jaar. Misschien is Leo de Graaf thuis. Ik hoor zijn naam en veel geruis. Zit in de auto op weg naar Dokkum. Ik zeg tegen hem dat hij richting Oosterwolde moet rijden want daar spelen we een tenniswedstrijd en we hebben nog een man nodig. Neen, dat wordt em niet. Dan op naar Tjerk Bakker. Ik krijg moeder Tine aan de lijn. T. Bakker in ons clubblad kan dus Tine of Tjerk zijn. Tine weet me te vertellen dat Tjerk vandaag papadag heeft want de hele kluit meiden van de familie is een dag weg. Helaas.

John Kroon belt terug. Kan vanmiddag niet maar hij ziet Huib thuiskomen, die moet nu bereikbaar zijn. Ik probeer zijn thuisnummer en zijn 06 (bleek achteraf oud 06 nummer te zijn) maar krijg hem niet te pakken.

Het is inmiddels kwart voor twaalf. Ik heb me inmiddels geschoren en snel de tas ingepakt. Ik eet mijn traditionele bord met bruine bonen en spekjes en om 12.10 uur staat Cor voor de deur. We pikken Cnies op en gaan richting Oosterwolde. Ik vertel mijn belervaringen van deze ochtend en vlak voor Joure bedenk ik mij dat ik mijn tennisschoenen ben vergeten. We rijden een rondje om de rotonde van Joure en bellen Afke die met mijn tennisschoenen bij Van der Valk gaat staan, dat scheelt weer enkele minuten. Precies om half twee komen we in Oosterwolde aan. We maken onze excuses omdat we slechts met drie spelers zijn. Dat is ons in 30 jaar competitie nog nooit overkomen.

We spelen prachtige partijen en Cor en Cnies weten nog twee puntjes te pakken. 4-2 verlies is onder deze omstandigheden zo gek nog niet.

Hans Jansma

 

PS: Mocht er iemand zijn die dit stukje leest en zijn naam hier niet tussen ziet staan en eigenlijk wel had willen invallen, die verzoek ik mij daarover te benaderen zodat ik hem volgende keer ook op het lijstje kan zetten.